Drugsverslaving, wat betekent dat eigenlijk?

Een drugsverslaving is een verslaving die in stand gehouden wordt door het gebruik van een drug of substantie, die op zichzelf verslavend is doordat het een directe werking in de hersenen heeft. Dit noemt men een psychoactief middel of drug.

Er bestaan grof gezien drie verschillende categorieën psychoactieve middelen :

  • Stimulerende middelen als amfetamine, cocaïne en nicotine
  • Verdovende middelen, bijvoorbeeld alcohol en opium
  • Bewustzijnsveranderende middelen, bijvoorbeeld THC of LSD.

De meest verspreide verslavingen zijn die aan alcohol en sigaretten: andere zeer verslavende middelen zijn heroïne, cocaïne, GHB en amfetamine.

Een verslaving die vaak onopgemerkt blijft is verslaving aan medicatie zoals benzodiazepinen.

Die worden gebruikt als angstdemper, slaapmiddel en pijnstillers.

Stilzwijgend worden vaak jarenlang herhalingsrecepten opgehaald totdat de arts ingrijpt of de patiënt niet meer genoeg heeft aan zijn dosis. En meer van de huisarts probeert te krijgen of andere wegen gaat zoeken om de verslaving in stand te houden.

Geestelijk, lichamelijk verslaafd en tolerantie

Binnen de verslaving aan een stof kan er zowel sprake zijn van een lichamelijke en/of een geestelijke verslaving.

Een lichamelijke verslaving houdt in dat het menselijk lichaam gewend is geraakt aan de stof die intensief gebruikt wordt, en zich heeft aangepast aan die stof.

Wanneer in zo’n geval gestaakt met het gebruiken van die stof, dan ontstaan er ziekteverschijnselen zoals koorts, slapeloosheid en braken.

Dit zijn ontwenningsverschijnselen.

Een ander effect van drugs en medicijnen kan zijn het steeds meer nodig hebben van een stof om hetzelfde lichamelijke effect te bereiken. Dit noemt men tolerantie. Tolerantie komt vaak voor bij verslaving en is afhankelijk van het type drugs. Tolerantie kan zich bij ontwenning van sommige drugs snel afbouwen en kan een risico vormen tot overdosis bij het opnieuw gaan gebruiken en door het nemen van een te hoge dosering na een periode van geen gebruik.

Lichamelijke verslaving en tolerantie bouwen zich na afkicken, stoppen, snel af. De ergste ontwenningsverschijnselen zijn meestal na vijf dagen voorbij.

Geestelijke verslaving betekent dat iemand een stof denkt nodig te hebben of denkt lekker te vinden en niet meer zonder (de kick) kan. Bij geestelijke verslaving verlangt iemand zodanig naar een stof dat vele gedachten draaien om het gebruiken en verkrijgen van die stof. Dit kan leiden tot craving, een tijdelijk bijna onbedwingbare hunkering naar de drugs ofwel de trek. Deze gedachten komen en gaan in golven en zijn het meest intens bij de aanvang van het niet meer gebruiken. De geestelijke verslaving kan nog jaren aanhouden.

Bron: Wikipedia

Gerelateerde pagina’s:

Wil jij naasten van verslaafden steunen? Help ons dan nu om onze doelen te behalen!